You know what sucks?

∞, basically.

Ik ben er steeds minder zeker van dat alles wat ik doe enig nut heeft. Als ik schrijfster wil worden, moet ik gewoon schrijven, toch? Niet mijn tijd verdoen aan semantisch-iconische betekenissen en APA-systemen? Ik ben niet meer tevreden over wat ik schrijf. Eigenlijk ben ik nergens meer tevreden over.

Ik heb allang geen vrienden meer over, m'n familie valt uit elkaar waar je bij staat en ik krijg helemaal niks meer uit m'n handen. Alles frustreert me en de wereld is oneerlijk. Raak er maar aan gewend.

Hee, gelukkig is er het internet. En mensen vragen zich maar af waarom ik me achter m'n laptop verstop.

Scheiding.

Locatie: Bed
Humeur: Shock/Disbelief/Walging
Muziek: Steven Wilson - Insurgentes [Disc 1]

Ik heb mezelf heel lang beloofd hier niks over te schrijven aangezien het gewoon een schijtonderwerp is en ik m'n followers niet zo'n schijtblog wil aandoen en omdat voor velen dit een privé-aangelegenheid is. Maar ik moet even. Ik moet. Mag ik? Ik kook.

Ik heb in een van mijn eerdere blogs al aangegeven dat mijn ouders hebben besloten te scheiden. We zijn inmiddels meer dan een half jaar verder en de scheiding is nog niet rond. De sfeer in huis is met de tijd steeds naarder geworden. Wiens schuld is dit? Die van mijn ouders. Waar twee zijn hebben twee schuld. Mijn moeder snapt het allemaal niet en blijft het een "gelukkig huwelijk" noemen en mijn pa...daar kom ik zo op terug.

Mam, het was geen gelukkig huwelijk. Als de definitie van een gelukkig huwelijk is dat je samen níks onderneemt, je altijd wordt afgesnauwd en je niet meer woorden met elkaar wisselt dan een paar zinnen onder het avondeten dan heb ik liever géén huwelijk dan een "gelukkig" huwelijk. Ze probeert een soort van wanhopig overal controle over te houden (nog meer dan eerst en dat zegt wat) dus daar wordt de sfeer wat minder op.

Maar dan komen we aan bij de tweede partij. Mijn vader. (Note: ik lig hier letterlijk te trillen van ingehouden woede. Ik was het liefst nu naar zijn slaapzoldertje gerend en ik had hem een gigantische mep voor z'n bek gegeven, maar goed. Dan had hij me waarschijnlijk de zoldertrap afgemieterd.) Okee. Adem in, adem uit.

Mijn vader is walgelijk. Ik walg van hem in nagenoeg alle opzichten. Zijn enige pluspunt: hij is handig. Dat is overigens, in deze scheiding, ook weer een minpunt. De overheid laat hem namelijk met heel veel wegkomen. Maar goed.

Hij wil niet bijdragen aan mijn studie. Is hij niet verplicht, dus doet hij niet. De dag nadat hij dat mededeelt komt hij overigens wel met een gloednieuw LCD-scherm met sfeerlicht thuis. Een poos later heeft hij er nog een complete Home Cinema Set bijgekocht. TV is belangrijker dan de studie van z'n bloedeigen dochter. Bedankt pap.

Mijn vader heeft ons (mij en mijn broertje) meerdere malen verteld/toegeschreeuwd dat hij, als hij opnieuw mocht kiezen, ons nooit had gehad. Ik ben dus een half-ongewenst kind. Bedankt pap.

Mijn vader is racistisch, homofoob, xenofoob en egocentrisch. Op verjaardagen en onder het eten hangt hij met name verhalen op over "zwartjoekels" en "jongeren" en "vieze nichten". Bedankt, pap.

Mijn vader heeft op zijn hyves, die open voor het publiek staat, het volgende gepost:

"Heb besloten om toch maar weer op Hyves te komen omdat ik nu een (smart)-phoon heb waar het op werkt, net zoals Skype wat op de oude niet wilde, vandaar toch maar een proberen of ik nu beter tevreden zal zijn. Zit midden in een scheiding (ja nog steeds) en na de Pasen zal blijken of er hier normaal mee doorgegaan kan worden of dat straks gelazer komt omdat ik hier thuis steeds vaker dingen hoor die we eerst niet hadden afgesproken bij de mediator. Ben het wel een beetje gewent van haar veel roepen en weinig doen maar toch.

Dus als binnenkort blijkt dat het ineens anders moet dan zal het wel de gang naar de advocaat worden en kunnen we vaarwel zeggen tegen ons spaargeld, maar als ze het zo wil...... NOU ZE KAN HET KRIJGEN !!!"

Bedankt pap, echt. Bedankt dat je eindelijk oprot.

Story Cubes! [Liveblogging like yeah.] [Maar dan niet.]

In het kader van: "Heu eigenlijk kan ik toch wel schrijven maar ik moet wel meer oefenen" presenteer ik u: Story Cubes. Wat het zijn?

Negen dobbelsteentjes met elk zes verschillende afbeeldingen. Dat is dus, rekent u maar na, 54 afbeeldingen. De hoofdbedoeling is dat je ze alle negen rolt en dan een verhaal schrijft met de omhoog liggende afbeeldingen. Je kan however, natuurlijk ook je eigen varianten op verzinnen.

Als klein voorbeeldje pak ik nu gewoon even een paar dobbelstenen waarbij ik vervolgens per afbeelding een klein verhaaltje verzin. Om een beetje het tempo in deze post te houden (en omdat ik dit stiekem wel even een leuk projectje vind, sssh.) wordt dit een liveblog. Ik update deze post elke keer zodra ik een stukje af heb. Capiche? (Spel je dat zo eigenlijk? Ik heb die Italianen nooit echt gesnapt.)

20.31: Mijn eerste dobbelsteentje is een sleutel. Proberen om hier in 10 minuten eens iets over te blubberen!

Er was eens een sleutel. Een beetje roestig, een beetje oud, een beetje, om zo vrij te zijn, bejaard. Deze sleutel lag al jarenlang in een schoenendoos vol andere bejaarde sleutels in het achterkamertje van de winkel van Herman. Herman was antiekhandelaar. In de etalage stonden porseleinen poppen en tafelklokjes. In de winkel zelf wat donkerbruin meubilair, en zwart uitgeslagen potjes en kannetjes. De winkel van Herman was niet zo populair. Herman was al enkele maanden gestopt met het inkopen van nieuwe waar. Dit tot grote ergernis van de vlotte zonen en dochters van oude overleden dametjes, die met geen mogelijkheid snapten dat er net zoals zij eigenlijk, niemand zat te wachten op de oude porseleinen popjes en schaaltjes van hun overleden moeders. Jarenlang had Herman gewoon alles ingekocht wat hem werd aangeboden. Zo was zijn winkel steeds voller en voller geworden, tot hij alle bejaarde dingen die hij toch niet zou verkopen in schoenendozen in een achterkamertje is gaan opslaan. Zo ook deze sleutel.

Tot, op een dag, een stel jonge meisjes binnenkwamen. Herman had ze gewantrouwd. Jonge meisjes deden altijd allemaal aan drank en aan drugs en als je niet oppaste jatten ze zo je winkel leeg. Dat deze meisjes dat niet deden wist Herman niet. Ze draaiden rondjes op hun plek, voorzichtig om niks om te stoten. Ze schuifelden bijna op hun tenen bij de schappen langs, waar zilveren lepeltjes en marmeren beeldjes opgesteld stonden. Herman was nooit iemand geweest die veel praatte. Hij vroeg ze niet waar ze naar zochten. Zelfs niet toen hij de meisjes met hun zachte fluisterstemmen tegen elkaar hoorde zeggen dat ze "het" niet kon vinden. Als klanten iets wilden zouden ze toch echt naar hém toe moeten komen. Andersom werkte het niet natuurlijk. Maar dit waren meisjes, meisjes van drank en drugs en meisjes van drank en drugs werden altijd trots opgevoed en die zouden zoiets nooit doen. Ze vonden hem waarschijnlijk een vieze man. Met z'n baard. En z'n bretels. Ze zouden hem proberen af te leiden met hun korte rokjes en dan zijn winkel leegroven. Alle jongeren doen dat.

"Meneer? Heeft u ook ergens van die mooie ouderwetse sleutels?"

Herman werd nerveus van de zachte meisjesstem en de vragende ogen. Waar waren die andere twee meisjes? Die stonden er braaf achter in een rij. Hadden ze niet toevallig wat van zijn koopwaar uit hun zakken steken? Het leek er niet op. Maar ze wilden hem natuurlijk naar de achterkamer hebben zodat ze zijn winkel konden leegroven.

"Nee. Die heb ik niet."

"Echt niet? Mijn moeder zei-"

"Ik zeg van niet en ik denk dat ik meer weet over wat ik hier heb dan jij."

De meisjes wisselden een paar veelbetekenende blikken met elkaar uit, groetten hem en liepen achter elkaar de winkel uit.

Meisjes moesten niks met sleutels. Meisjes deden aan drank en drugs en seks. Sleutels passen daar niet bij.

20:50 Okee. Dat ging snel. Twintig minuten in plaats van tien, sorreh!
"Sandra, het gaat nauwelijks over een sleutel!"
Doet het ertoe? Ik heb 20 minuten geoefend met schrijven. Daar gaat het om.

Ik denk, however, dat een liveblogprojectje hierbij niet gaat werken. Ik ga gewoon een aparte categorie hier aan wijden en elke keer als ik iets schrijf gewoon een losse post maken. This should be interesting. c:

To donor or not to donor.

Waarschuwing: er gaan mensen zijn die deze blog kortzichtig, dom, ignorant zullen vinden, en die mijn mening absoluut niet zullen waarderen. Point in case: dit is míjn blog dus daarom post ik het híer, en niet ergens anders.

Dus. Vandaag lag er een dikke envelop op de tafel. Eentje met een roze achterkant en de slogan:

"Ga jij met deze brief levens redden?

Ja[ ] Nee[ ]"

Ik had er al over gehoord, dat ik binnenkort zo'n brief zou kunnen verwachten. Voor degenen die het niet weten: het is een brief die je ertoe aanspoort je keuze voor het donorregister vast te leggen.

Zeggen ze. Dat is mijn probleem met deze campagne. Enerzijds zeggen ze: "Jaaa, het is jouw keuze, het gaat erom dat je jóuw keuze vastlegt" en anderzijds schreeuwt pretty much alle informatie die je erover krijgt "ALS JE JE NIET LAAT REGISTREREN ALS DONOR BEN JE EEN SLECHT MENS EN VERDIEN JE EEN EEUWIGHEID OPGESLOTEN TE WORDEN MET GEERT WILDERS." (ik kon geen vreselijker persoon verzinnen om een eeuwigheid mee in een ruimte te moeten doorbrengen, sorry Meneer Wilders.)

Ik snap echt wel dat er een groot tekort aan donoren is en dat er iéts moest veranderen aan de manier waarop donoren geworven werden, maar moest dat per se zo....agressief, haast? Anyway, dit is bijzaak. Mijn echte punt is namelijk:

To donor, or not to donor?

In all honesty: ik kom er niet uit. Enerzijds is het natuurlijk zo dat je er levens mee kan redden. En als ik zelf ook een donororgaan nodig zou hebben zou ik ook vast wel hopen dat er een beschikbaar zou zijn.

Anderzijds....Ik zou mijn lever niet willen afstaan aan een alcoholist. Ik zou mijn longen niet willen afstaan aan een roker. En wat als de man die verder leeft met jóuw organen zijn vrouw en kinderen regelmatig de tering inslaat?

See what I'm getting at? Ze kunnen met die campagne nog zo leuk beweren dat je een soort SUPERHELD!!1!!!!11!1!!!!!111 bent als je je organen beschikbaar stelt, maar zo lang je verder geen controle hebt over de persoon die verder leeft met jouw organen ben je helemaal niet zo'n superheld, vind ik.

En dan ten slotte mijn laatste punt:

Ik vind het ronduit belachelijk op welke manier bewuste niet-donoren als het ware worden afgeschilderd als slechte, misantropische, politiek incorrecte onmensen.

Zo. Dat moest er al HEEL lang uit.

Reacties? Graag. Ik ben benieuwd.

Liefs, La Chaos

EDIT EDIT:

Mooi voorbeeldje dat ik net nog zag op Facebook:

Heb jij de brief al ontvangen?

Ja, heb me geregistreerd

Ja, maar nog niet geopend

Nee, maar ik ga nu kijken

...Apparently is "Ja en ik heb me geregistreerd als niet-donor"-geen optie.

Wiskunde: ik kan het wel!

Ik ben echt, beyond trots op mezelf dat ik dit rond 3 uur 's nachts kon. Lees, en huiver.

Sandra. says (2:39):

*kan wel

*Ik vond zojuist per ongeluk een link naar iets over magic squares

*en nu ben ik vastbesloten weer terug te vinden hoe die cijfervierkantjes heetten die je helemaal volgens een systeem kon invullen

Sing me a lullaby, sing me a song of change says (2:40):

*. . .

*sudoku?

Sandra. says (2:40):

*Nee

*Het waren vierkantjes

Sandra. says (2:41):

*werkte alleen met een oneven grid

*dus 3x3, 5x5

*en dan moest je in de middelste rij bovenaan beginnen met 1

*en dan diagonaal naar rechtsonder verder met 2/3/4/5 enz.

*En als je dan aan het einde van je grid kwam

*overplaatsen naar de andere kant en daar verder gaan

*en als je dan onderaan je grid kwam

*bovenaan verdergaan

Sandra. says (2:42):

*en als je uiteindelijk terechtkwam op een hokje waar al een cijfer in stond

*links ervan verder gaan

*en dan was de som van alle getallen in kolommen/rijen gelijk

*weet niet of de diagonalen ook meetelden

*Ik heb zoveel natuurkundelessen verspild aan het maken van dat soort grids.

*ik kan ze alleen niet meer terugvinden

Sing me a lullaby, sing me a song of change says (2:44):

*. . .

*ik snap er geen kut van.

Sandra. says (2:45):

*Je hebt een vierkant

*van 3 bij 3 hokjes

*daarin moet je de getallen 1 tot 9 invullen

Sandra. says (2:46):

*Ik zou dan volgens die omschrijving die ik net gaf

*uitkomen op het volgende vierkant

*4 1 7

8 5 2

3 9 6

*Alleen

*zoals je ziet

*klopt die niet

Sandra. says (2:47):

*Want de som van de rijen/kolommen is niet gelijk.

*Had overal 15 moeten zijn

Sing me a lullaby, sing me a song of change says (2:47):

*excuse me, are you a crazy person?

Sandra. says (2:48):

*NOU

*het was een fijne hersenloze activiteit

*om het geneuzel van dinges buiten te sluiten

*die scheikundesuflul

*hoe heette hij

*niet peetsma

*haadsma

*Ik heb ergens in m'n schrift een half afgemaakte van 25x25 staan

Sandra. says (2:51):

*Argh

*ik ben het systeempje vergeten

*op de manier hoe ik het nu doe

Sandra. says (2:52):

*KLOPT HET VAN ONDER NAAR BOVEN WEL

*AAAAAAAAARGH.

*Maar

*Dus de kolommen kloppen

*maar de rijen

Sandra. says (2:53):

*komen hoe verder je naar beneden gaat steeds op de som van de eerste rij uit plus het aantal vakjes per rij vermenigvuldigd met de hoeveelste rij het is

Sandra. says (2:54):

*Dus S( r) = S1+ (v x r).

*....

*Bouius zou trots zijn.

Sing me a lullaby, sing me a song of change says (2:55):

*/meltdown

Sandra. says (2:55):

*HET IS SIMPEL

*4 1 7

8 5 2

3 9 6

*Kijk

*bovenste rij is 12

Sandra. says (2:56):

*4+1+7 is 12

*Dit vierkant heeft 3 rijen en 3 kolommen.

*Dus dan is de regel eronder

*wacht mijn formule klopt niet, momentje

*maar

*de regel eronder is dus

*15

*en de regel daaronder

*18

*komt steeds 3 bij.

Sandra. says (2:57):

*In een grid van 5x5 komt de eerste regel uit op 78

*die eronder op 83

*enzovoort.

*Oh

*Mijn formule klopte niet want ik begon met tellen vanaf 1

*je moet regel 1 als 0 stellen

*dan klopt het

Sandra. says (3:00):

*Voor een vierkant van 3x3, bereken de som van de onderste rij

S(r ) = S(r0)+ (v x r).

S(r2) = 12 + 3 x 2

S(r2) = 12 + 6 = 18.

*For gods sake document this.

*This will never happen again.

Ik heb dit gesprek opgeslagen onder de naam "IK KAN WISKUNDE.txt". Serieus dat is hoe trots ik hierop ben.

Also, het systeem dat ik in dat gesprek uitlegde voor die magic squares klopte niet. Heb inmiddels weer een systeem gevonden dat wél werkt. Dan zou een grid van 3x3 niet uitkomen op

4 1 7

8 5 2

3 9 6

Maar je moest van onderaan beginnen, en als er al een vakje vol was érboven doorgaan in plaats van links.

Dus dan krijg je:

4 9 2

3 5 7

8 1 6

De som van de rijen/kolommen/diagonalen is hier allemaal 15. Dat is tevens het middelste getal vermenigvuldigd met het aantal rijen/kolommen. Het middelste getal is overigens óók een gemiddelde van het hoogste en het laagste getal samen. De 1 staat altijd midden onderin, het hoogste getal (Hier 9, in een grid van 5x5 dus 25) staat altijd midden in de bovenste rij.

Grid van 5x5:

11 18 25 2 9

10 12 19 21 3

4 6 13 20 22

23 5 7 14 16

17 24 1 8 15

Kijk. 1 onderaan, 25 bovenaan. Samen 26, gemiddelde is 13, tevens het middelste getal. c:

...Okee sorry mijn generd is misschien een beetje eng maar als ik eenmaal iets snap van wiskunde ben ik er intens trots op en kan ik er niet over ophouden. De rest van de week ben ik wel zoet met deze vierkantjes in elk geval.

Liefs,

La Chaos